Perełka w Sudetach – Góry Stołowe

Błędne Skały możemy obserwować w najnowszej części „Opowieści z Narnii: Książę Kaspian”.

Błędne Skały są to niewysokie formacje skalne( 5-6m), które zachwycają nie wysokością lecz niesamowitymi labiryntami. Urok Błędnych Skał opiera się na sieci bardzo gęstych kanałów a swoją popularność zyskały już w XIXw.
Zwiedzając Błędne Skały musisz przeciskać się w bardzo wąskich szczelinach – niekiedy musisz nawet zdjąć plecak by udało się przejść w ciasnym przesmyku. Często musisz iść na czworakach niczym pies, by przedostać się na drugą stronę kamienia. Musisz chodzić po drewnianych, wąskich kładkach bo poniżej deski jest w wielu miejscach woda. W oczy rzucają się popodpierane  kijami skały, które lada chwila mają się przewrócić – oczywiście to jest tylko złudzenie optyczne.
Zwiedzanie Błędnych Skał jest płatne i szlak jest jednokierunkowe. Ja jednak polecam inne rozwiązanie. Radzę wstać o 6.00 i jak najszybciej wyruszyć na szlak- tak by najpóźniej o 8.00 wchodzić już do Błędnych skał (polecam iść „pod prąd”, czyli od strony Karłowa). Dzięki temu unikniemy opłaty przy wejściu i co ważniejsze najprawdopodobniej będziemy jedynymi ludźmi w Błędnych Skałach – to robi wrażenie! Turyści bowiem zaczynają przybywać do tego miejsca dopiero ok. 8.30.

Jeden dzień spędzony w Górach Stołowych warto poświęcić na zwiedzanie Białych Skał.

Białe skały to ciągnące się przez 1 km porozrzucane kamienie o wysokości 20-30m, przybierające rozmaite kształty bram, murów i baszt obronnych. Zwiedzanie tego miejsca polega na spacerowaniu między skałami – nie wspinamy się na te dwudziesto i trzydziesto metrowe kamienie. W wyniku tego,  miejsce to jest dostępne bez ograniczeń wiekowych. Zwiedzanie Białych Skał o wczesnej porze (ok. 8.00) gwarantuje nam, że będziemy tam samotnie obcować z przyrodą. Dzięki piaskowcu, z którego są zbudowane, posiadają jasną barwę. Pięknie kontrastują z tymi jasnymi skałami, drzewa i krzewy, które licznie porastają obszar między głazami. Do tych formacji skalnych prowadzą dwa szlaki z Karłowa: żółty przez Lisią Przełęcz lub zielony przez Skały Puchacza. Szlaki te prowadzą przez teren dość obficie zalesiony (tak jak większość szlaków w Górach Stołowych) i z tego względu, że na szlakach jest raczej mała liczba turystów (w przeciwieństwie do tatrzańskich szlaków) często można po drodze spotkać jelenia, dzika, sarnę czy borsuka.

Góry stołowe cieszą się coraz większe zainteresowanie turystów.
Niestety jest to nadal mało znane miejsce. Góry Stołowe są jedynym miejscem w Polsce o tak oryginalnej rzeźbie terenu. Dzięki temu mają nieodparty urok i przyciągają do siebie coraz większą liczbę turystów. Piękno tych gór docenił Andrew Adamsona- reżyser drugiej części ”Opowieści z Narnii”, który część akcji swego kinowego hitu umieśćił właśnie w Górach Stołowych. Na całym świecie jest mnóstwo pięknych miejsc, lecz hollywoodzki reżyser wybrał właśnie polskie Góry Stołowe- to nie mogło być przypadkowe…
Góry stołowe leżą na terytorium Polski i Czech. Nie są to wysokie góry ( najwyższy szczyt po stronie polskiej: Szczeliniec Wielki - 919 m n.p.m.) ale zachwycają wprost bajkowymi kształtami skał. Są one zbudowane z piaskowca, który jest bardzo miękką skałą, a swoją nazwę zawdzięczają płaskim jak stół szczytom- nie spotkamy tu turni takich jak w Tatrach. Tutejsze szczyty są w zasadzie nieporośnięte roślinnością. Poza kilkoma płaskimi szczytami można powiedzieć, że tamtejszy teren jest nizinny a wędrując szlakami mamy wrażenie, że Bóg porozrzucał kamienie na prawie zupełnie płaskim terenie. Dla porównania powiem, że np. Tatry tworzą w pełni pofałdowany teren – będąc tam nie mamy wrażenia, że góra „wyrasta” na nizinie.